|
از تو نمی گویم.............
ديشب به خوابم آمدي............
خيلي نزديك....خيلي دور...........................
صداي پايت را روي قلبم مي شنيدم...........
آمده بودي .... باز با آن گلايه هاي تكراري......................
باز با آن دل پر كينه.... با آن قصاص هاي قبل از فاجعه حالا ديگر
روزهايم ورق خورده.... جاي پاي زمان را روي صورتم ببين.................
لرزش دستانم.... با تو مي گويد از هراس تهمت هايت حالا ديگر
تكه هاي قلبم را كنار هم چيد ه ام.............
واز تو ...... و خاطر ه هاي تو چيزي ندارم............
......................................................... از تو نمي گويم..... حرف هاي خودم است
روزگاري كه داشته ام....روز گاري كه گذشت
ياد آوري تو نيست....دلخوري روزهايي است كه با تو بر باد رفت
|
|
2
نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم مهر 1384ساعت 21:16 توسط شهرزاد
|
|
|
نفس ها یم.............
بيدار شده ام...در ناباوري يك دوباره بيدار شده ام
خورشيد آمد ....پاورچين ....پاورچين
سلام كرد....و يك لبخند
چشم هايم را مي بندم .... پشت پلك هايم پنهان مي شوم
و دوباره خودم راسبك ميكنم....تا
سفر كنم..... سفر به مزار نفس هايم
نفس هايي كه با سرنوشتم به هم گره خورده
نفس هايي كه آرام است
نفس هايي كه سكوتم را آزار نمي دهد
دستم را نمي لرزاند
پشت پلك هايم پنهان مي شوم
تا سهمم را از خورشيد نگيرم
سهمم امروز....روز ي كه مرده
و سهم من از فردا شايد
آغوش بي رياي يك عشق باشد
|
|
2
نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم مهر 1384ساعت 0:25 توسط شهرزاد
|
|
|
همسفر زندگي.....
هزار و يك شب ديگر را تو نوشتي قصه دوباره بودنم را تو آغاز كردي قصه را كه نوشتي ...فقط من بودم و تو قمار باخته روزهاي عاشقي را دوباره تو صدا كردي يلداي شب هاي تنهاييم در بي سر انجامي. باتو به سرانجام رسيد يادگار رد پايت بر شناسنامه ام زيبا ترين هديه تقديرم است در دفتر تقويمم تمام روزهايش روز توست روزي ...كه ديروز ندارد...روزي كه فردايش تو هستي شانه هايت بر بي پناهي من پنا گاه شد در گذر گاه خاطراتم....نامت ...مقدس نام تو....نور....مهرباني....نامي تا ابد براي من ماندني همسفر م....سفر عشق را ليلي نوشت...شيرين نوشت. اما شهرزاد قصه گويت آن را خواند
|
|
2
نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم مهر 1384ساعت 15:23 توسط شهرزاد
|
|
|
بیا....سر قرار بیا....
دلم مي خواد يكبار ديگه بيام كنارت...بيام ببينمت..........
يادمه بچه بودم...گاهي اوقات از كنارت مي گذشتم...........
شمع هاي روشنت چشمامو خيره مي كرد....پا هامو سست مي كرد........
تو تصوير روشن اون شمع هاي گريون...دلسوخته..........
تصوير مادري را مي ديدم كه شفا ي بچه شو مي طلبه...........
نگاه پريشون همسري كه از بد اخلاقي همراهش دلشكسته است.........
دختري كه پيمان بسته يه يار بي وفا شده..........
پسري ميديدم كه آرزوشو به اجبار ازش مي گيرين........
من مي موندم ...تو نگاهت مات و مبهوت كه تو چطور مي توني!!
چطور مي توني اين همه درد مند ببيني ....چطور؟
حالا ديگه اون بچه نيست كه دلتنگ شده...يكي از همون تصوير هاست!!
اگه منو ببيني !!! منو ميشناسي؟ ............................................................................ چهارده شمع نذر كرده ام نذر آمدنت....شنيدن دوباره ي قدم هايت من هستم ...و مي مانم با هزار ياد خفته در خاك با هزار آرزوي رفته از ياد با قطره هاي اشكي كه زلال است اگر نگاهم كني.....خودت را ميبيني دستم را بگير بگذار هق هق من در آيينه تصوير تو بشكند اگر نامه ام را خواندي....بيا ...بيا بيا سر قرارمان... همان كوچه قديمي من همان لباس كودكيم را مي پوشم....نقابم را برميدارم تا تو مرا بياد بياوري من همان دختركم....با دوچشم حيران كه در دستانش چهارده شمع به انتظار نشسته |
|
2
نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم مهر 1384ساعت 15:57 توسط شهرزاد
|
|
|
یه ورق از دفتر قدیمی.........
نمي خواهم دريدر رويا هايت باشم
در حسرت ديدار ت خودم را به خواب نمي سپارم
من ديگر ...از هيچ چيز نمي ترسم
با دلتنگي هايم مي سازم...با عصر هاي جمعه
با باران هاي يكريز شهرم
با چهار ديواري اتاقم....با نگاه هاي جماعت فضول
ديگر در فنجان قهوه بدنبال هيچ چيز نمي گردم
اگر قصه را تو آغاز كردي
من پايانش را مي نويسم
مگر اسمم را فراموش كردي؟ من شهرزاد قصه گويم
|
|
2
نوشته شده در پنجشنبه هفتم مهر 1384ساعت 17:5 توسط شهرزاد
|
|
|
دوباره از اول....
از نشستن پشت يك نيمكت آغاز شد
رفته بودم كه ياد بگيرم الفباي مهر را
مدادكه بدستم دادند نميدانستم يك روز نوشتن روز فرياد م خواهم شد
"بابا آمد" ...."بابا نان داد" ...".بابا آب داد"
اولين جملاتي بود كه خواندم شايد به دروغ
آخر حالا مي دانم روزي زني مثل يك" مرد"...مثل يك" بابا"
آمد...نان داد...آب داد اسم او " زن" بود...".ماد"ر بود
و چه آسان من فريب خورده بودم
باور هاي كودكيم دستخوش تجاوز دروغ شد
لا بلاي ناچار ها بزرگ شدم قصه هاي واقعي را شنيدم
بر دانسته هايم خنديدم چه آسان فريب خوردم
جدا از كلمات داخل كتاب....قيمتتش بود كه چشمك مي زد مي گفت:" من اينجايم"
دانستم كه ديوار" حق" خيلي كوتاه است حتي" قانون مهرباني" هم تبصره دارد دانستم كه انار چه دل پر خوني دارند
دانستم كه دستان بي پناه كم نيست
دانستم كه چه راحت تهمت رابر پيشاني مي نويسند
دانسته هايم كم نيست....اما مي خواهم بخوابم....بهايي كه نمي خواهد
بگذاريد بخوابم....خواب ببينم كه دوباره" مهر" شده است
دوباره همان دخترك با روپوش سرمه اي
كيف قرمزي بدست دارد ...منتظر خواندن اولين جمله است |
|
2
نوشته شده در جمعه یکم مهر 1384ساعت 2:34 توسط شهرزاد
|
|
*********** ننه سرما خدا نگه دار صدای پای بهار می آید ننه سرما بخواب سر وصدای آمدن پرستو ها بی خوابت نکند غنچه ها می خندند سبز ها با آرزوهای زیبا می آیند ننه سرما بخواب ننه سرما زنی در روزهای بهار می آید او مادر است مثل تو مهربان نگران نباش او مادر من است مثل بهار سبز است ... مهربان |
